This option will reset the home page of this site. Restoring any closed widgets or categories.

Reset

دلایل دعا برای امام زمان (عج) (۱۳) : ذلت دشمنان خدا

دلایل دعا برای امام زمان (عج) (۱۳) : ذلت دشمنان خدا

doa-baraye-emam

فرض کنید: روزی شمر را در خیابان ببینید – فرض است دیگر!- چه برخوردی با او خواهید داشت؟ همان «شمر ذی الجوشن» ملعون معروف را می گویم! اگر او را در خیابان ببینید چه می کنید؟ مصلحت اندیشی، گفتگوی تمدن ها و راه حل های صلح آمیز به کنار، دلتان نمی خواهد لااقل آنقدر او را بزنید که دیگر بلند نشود؟ اگر بله، می فهمید دشمن خدا کیست؛ خدا را شکر! اگر خیر؛ ادامه ی مطلب به درد شما نمی خورد! نخوانید!

اگر به سوال بالا جواب «بلی» دادید، مژده می دهیم که قرار است به زودی زود، دل تمام شیعیان و محبّان و مهمتر از آن، دل اهل بیت (علیهم السلام) خنک شود! قرار است به همین زودی، آقای ما شانه به شانه ی لشکریان با ایمانشان – که خدا کند در آن سپاه باشیم- مقابل کافران بایستند؛ کسانی که مثل شمر با خدا و ولیّ او دشمنی کردند. آن روز، روز عزت اولیای خدا و ذلت دشمنان آنهاست. چنان چه در ندبه از خدا می خواهیم آن روز به وسیله ی صاحبمان محقق شود: «أین معزُّ الاولیاء و مذل الاعداء؟» (1) (کجاست عزت بخش دوستان و ذلیل کننده ی دشمنان [خدا]).

یکی از دلایلی که به خاطرش امام را دعا می کنیم همین است: اینکه برای دوستان خدا آبادی و برای دشمنان خدا، ویرانی می آورد. امام صادق (علیه السلام) در حدیثی نغز فرمودند: «حقّ را دولتی و باطل را دولتی است و هر کدام از آن‏ها در دولت دیگری ذلیل و خوار است.» (2)

از حضرت باقر (ع) است درباره آیه ی «تَرْهَقُهُمْ ذِلَّهُ ذلِکَ الیَوْمُ الَّذِی کانُوا یُوعَدُونَ» (3) (ذلّت آنان را فرا گیرد، این همان روزی است که [رسولان حق] به آنان وعده می‏دادند.) پرسیدند. ایشان فرمودند: «یعنی روز خروج قائم‏ (ع). (۴)

امام صادق‏ (ع) درباره آیه «فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَهً ضَنْکاً»(5) (پس به راستی که معیشت تنگی خواهد داشت.) فرمودند: «این وضع قسم به خدا برای ناصبیان است.» معاویه بن عمّار از ایشان پرسید: فدایت شوم! روزگار دراز و طولانی آن‏ها را دیده‏ایم که در کفایت و وسعت به سر برده، تا مرده‏اند. حضرت فرمود: «وضع سخت – قسم به خدا – برای آن‏ها در رجعت خواهد بود که کثافت خواهند خورد.» (6)

 
دعای این هفته:
آیت الله «سید نصر الله مستنبط»، در حرم حضرت امیرالمؤمنین (ع) به دیدار امام عصر (عجل الله تعالی فرجه) مشرف شد. او شنید که امام در دعای قنوت خود چنین می خواندند:

«اللهمَّ انَّ معاویهَ بن ابی سُفیانَ قَد عادی علیَّ بنَ ابی طالبِ، فالعَنهُ لَعناً وبیلاً» (7)
(خداوندا! به راستی معاویه پسر ابوسفیان با علی بن ابی طالب دشمنی سرسختانه ای کرد؛ پس او را به شدت لعنت کن.)

 

پی نوشت:
۱٫ قمی، عباس، مفاتیح الجنان، ذیل عنوان ندبه
۲٫ غیبت نعمانی، ص ۳۱۹؛ به نقل از موسوی اصفهانی، محمد تقی، مکیال المکارم، ج ۱، ص ۱۴۳
۳٫ معارج، آیه ی ۴۴
۴٫ بحارالانوار، ج ۵۱، باب آیات مووله؛ به نقل از موسوی اصفهانی، محمد تقی، مکیال المکارم، ج ۱، ص ۱۴۳
۵٫ طه، آیه ی ۱۳۴
۶٫ تفسیر قمی، ص ۴۲۴؛ به نقل از همان منبع.
۷٫ معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، ج ۳، ص ۱۱۹۹؛ به نقل از عرض نیاز به درگاه بی نیاز، موعود عصر (عج)، ۱۳۸۸، صص ۵۰-۵۱

 

پ.میعاد

 

امام سجاد (ع) فرمودند: «حق کسى که به تو نیکى کرده، این است که از او تشکر کنى و نیکى اش را به زبان آورى و از او به خوبى یاد کنى و میان خود و خداى عزّوجلّ برایش خالصانه دعا کنى…» کسی را سراغ دارید که در حقتان بیشتر از امام عصر (عج) خوبی کرده باشد؟ قرار است در این مجموعه، شما را
 با نیکی های امام آشنا کنیم.

 

این مطلب را به اشتراک بگذارید:
balatarin cloob Donbaler viwio Donbaleh Twitter Facebook Google Buzz Google Bookmarks Digg yahoo Technorati delicious

Leave a Reply