This option will reset the home page of this site. Restoring any closed widgets or categories.

Reset

آثار دعا برای فرج (۱۶) / دین را نجات می دهیم

آثار دعا برای فرج (۱۶) / دین را نجات می دهیم

 

doa-faraj

مَثَل ما، وقتی که در کنار هر دعایی، برای فرج دعا نمی کنیم، مانند کسی است که سالها منتظر برنده شدن در قرعه کشی بانک است، بی آنکه حسابی در آن باز کرده باشد! شاید جوک این مثال را قبلاً شنیده باشید، ولی هیچ کس به این فکر نمی کند که خود ما هم خیلی شبیه همین جوکیم. می نشینیم سیر تا پیاز مشکلاتمان را ریز می کنیم و تکه تکه برای همه شان دعا می کنیم و یا یادمان می رود، یا واقعا نمی دانیم که حل تمام مشکلاتمان، فقط با یک منجی است: منجی آل محمد (صلی الله علیه اجمعین).

اشتباه ما این است: در محرم و صفر، بعضی اوقات هم در ایام فاطمیه، روزها خودمان را سیاه پوش می کنیم و بعضاً سر و صورتمان را زخمی می کنیم و به سینه می کوبیم و آخر مجلس هم چایی می خوریم و خداحافظی می کنیم! دعای آخر مجلس هم انگار که حفظش کرده باشیم، غرغره می کنیم و الهی آمین مان را خرج دعایی می کنیم که یک کدامش هم مربوط به نجاتمان نمی شود. حتی شده از حسینیه مستقیم به کربلای معلا می رویم ولی وقتی برمی گردیم، حتی برای انتقام خون خدا هم لب نمی جنبانیم. نه این که دلمان نسوزدها! نه! راهش را نمی شناسیم. مانده ام این تکه از دعای ندبه، در کجای مناسبتها از یادمان رفته است: «این الطالب بدم المقتول بکربلا» (۱)

درستِ اشتباهمان می شود این: هر روز، با یاد ظلمهای رفته بر آل محمد (ص)، سیاه پوش باشیم؛ نه در لباس که در دل! لااقل اگر ناراحت اصل ماجرا نیستیم، همنوای مولایمان باشیم که صبح و شام از مصیبت جدشان گریان است. (۲) ناراحتی برای مصیبتی که بر سر امامان آمده است – از سقیفه تا همین ظلمهایی که به امام عصر (عجل الله تعالی فرجه) می شود- یعنی آنکه خواهان قیام شادی آفرین باشیم. دستمان را به سوی خدا بلند کنیم و شکایت کنیم که: اصلاً چه معنا می دهد دوستان تو ناشاد باشند و دشمنان تو شاد؟! برسان «معز الاولیا و مذل الاعداء» (۳) را!

 این همان دعای فرج است.
بگذارید کمی حرفمان را علمی تر کنیم: در قرآن و در روایات، واژه ای داریم به نام «امر» که تعابیر بسیاری هم دارد. اما جمع همه ی آن تعابیر می شود یک عبارت: «امر یعنی زنده کردن دین.»

آن وقت، وقتی در روایات به زنده کردن امر (احیای امر) برمی خوریم، می فهمیم که زنده کردن دین فقط و فقط به دست امام زمان (ع) امکان پذیر است. زنده کردن دین هم شامل درست و درمان اجرا کردن قوانین اسلام است هم به معنای نابود شدن دشمنان فتنه انگیز و هم به معنای راحتی دوستان خدا. خلاصه اش میشود همان جهان آرمانی که جز خیر و خوشی و خداپرستی در آن نیست.

امام رضا (ع) امام رئوف، می فرمایند: «هرکس در مجلسی که امر ما در آن احیا می ‏شود بنشیند، روزی که دل‏ ها می ‏میرد، دل او نخواهد مرد.» (۴)

کلاهمان را قاضی کنیم: مجالس ما، چقدر به نام احیاگر دین آراسته است؟ همه را دعا می کنیم – حتی چهره های مخدوش سیاسی را- و نامی از آقایمان نمی بریم. خیلی بی انصافیم…

در حدیث لوح، از زبان خداوند درباره ی قائم آل علی (ع) آمده است: «و دینم را به وسیله او اجرا و بر همه برنامه‏ها چیره خواهم کرد.» (۵) همچنین در تفسیر آیه «لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ»؛ (۶) (تا تو را بر همه [مجموعه‏های] دین پیروز گرداند.) آمده است: با ظهور حضرت قائم (‏علیه السلام) این کار انجام خواهد شد.

باید در بانک خدا، حسابی برای فرج باز کنیم. این حساب باز کردن، با دعا کردن و گریه کردن، تمام نمی شود. باید لباس پوشید و صف بانک را به جان خرید و گرما و سرمای راه و مسافت را هم در نظر گرفت: باید قدم برداشت!

زنده کردن جهان با اسلام و اجرای بالاترین فرمان خداوند، در دستان دعای ماست. آری! همراه به عمل، دعا می کنیم و زنده کننده ی دین با ظهورش، اسلام را زنده می کند. لحظه های دعا، اوقات حساسی است؛ لحظه های دعایمان را خرج چه چیزهایی می کنیم؟

در انتهای این مطلب، شما را با حدیثی ترسناک تنها می گذاریم:
امام محمد باقر (ع) فرمودند: «…خداوند رحمت کند بنده ‏ای را که امر ما را احیا نماید. ای خثیمه! به دوستان ما ابلاغ کن که ما از [عذاب] خداوند چیزی از آن‏ها دور نمی ‏کنیم جز با عمل، و آن ‏ها به ولایت ما نمی ‏رسند مگر با پرهیز از گناه، و حسرت ‏دارترین مردمان روز قیامت کسی است که عدل و داد را بستاید امّا مخالف آن عمل کند.» (۷(

پی نوشت:
۱٫ قمی، عباس، مفاتیح الجنان، ذیل دعای ندبه
۲٫ بحارالانوار، ج ۹۸، ص ۳۲۰، باب کیفیه زیاره الحسین (ع) یوم عاشوراء.
۳٫ قمی، عباس، همان. معنی عبارت: عزت بخش دوستان و ذلیل کننده ی دشمنان.
۴٫  بحار الانوار: ۲۷۸:۴۴؛ به نقل از اصفهانی، محمد تقی، مکیال المکارم، ج ۱، ص ۳۶۸
۵٫ صدوق، محمد بن علی، کمال الدین و اتمام النّعمه، ج ۱، ص ۵۶۹؛ به نقل از وحید خراسانی، حسین، حدیث لوح، نشر موعود عصر (عج)، ۱۳۸۸، ص ۵۱
۶٫ سوره ی فتح، آیه ی ۳۸
۷٫ کافی: ۱۷۵:۲؛ به نقل از اصفهانی، همان.

پ.میعاد

در روایات ما تاکید بسیاری بر دعا برای فرج شده تا حدی که برترین عبادت خوانده شده است. این در حالی است که خداوند متعال به طور قطعی، ظهور را محقق خواهد ساخت و ولی امر خود را خواهد رساند. در این میان دعای ما چه فایده ای دارد؟ در این مطالب، پاسخ این سوال را خواهیم داد که نتایج دعا برای فرج حضرت مهدی (عج) چیست؛ ان شاء الله

 

این مطلب را به اشتراک بگذارید:
balatarin cloob Donbaler viwio Donbaleh Twitter Facebook Google Buzz Google Bookmarks Digg yahoo Technorati delicious

Leave a Reply