کوتاه و شنیدنی (16) / فقط برای حسین (ع) ( حرام هایی که حلال شد )

کوتاه و شنیدنی (۱۶) / فقط برای حسین (ع) ( حرام هایی که حلال شد )

کوتاه و شنیدنی (۱۶) / فقط برای حسین (ع) ( حرام هایی که حلال شد )

 

balatar-az-siahi

حتماً تا به حال فهمیده اید که امام حسین (ع) با دیگران فرق می کند. حتی اندوهش. جالب است بدانید که خداوند بلندمرتبه نیز برای امام حسین (ع) استثنائاتی در نظر گرفته است و برای ایشان، برخی حرامها را حلال و برخی مکروهات را مستحب و برخی مستحبات را مکروه کرده است. با ما همراه باشید تا به بخشی از آن اشاره کنیم.

حرام هایی که حلال شد
۱٫ خوردن خاک

خوردن خاک، هرگونه ای که باشد حرام است. امام صادق (ع) فرمودند: «خاک حرام است مانند گوشت خوک و کسی که خاک بخورد و بمیرد من بر او نماز نمی گذارم…» (۱) ایشان در ادامه ی این حدیث، یک استثنا را مشخص می کنند: «…مگر خاک قبر امام حسین علیه السلام.» (۲)

در روایات ما، حتی خوردن خاک قبر رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) که بی شک برترین مخلوق عالم است نیز حرام دانسته شده است. امّا استفاده از خاک امام حسین (ع) برای شفا گرفتن، ساختن مُهر و تسبیح توسط ائمه ی معصومین (علیهم السلام) توصیه شده است.

امام صادق (ع) فرمودند: «هر که تسبیحى از خاک حضرت امام حسین (ع) بسازد، اگر با آن تسبیح بگوید چه بهتر و اگر او تسبیح نکند، تسبیح در دست او تسبیح می کند و اگر بدون عمد آن را [در دستش] بگرداند در نامه عمل او تسبیح نوشته مى‏شود و اگر متذکر باشد و تسبیح گوید و ذکر الهى کند بعدد هر دانه، چهل تسبیح در نامه عملش نوشته مى‏ شود.» (۳)


۲٫ آسیب رساندن به بدن

آسیب رساندن به بدن، از حقوق نفس است و به نظر علمای اسلام، حرام تلقی می شود. امیرالمؤمنین علی (ع)، به مؤمنان سفارش کرده اند که هرگز در مصیبتهای خود به بدنشان آسیب نرسانند. ایشان می فرمایند: «صبر مانند شتر رام و راهوارى است که صاحب خود را بر زمین نمى‏زند و صبر در مقابل مصیبتها، خود نوعى مصیبت بر دشمنان و نکوهش‏کنندگان است، و تردیدى وجود ندارد که صابر پاداش آن را مى‏بیند و دشمنش منکوب مى‏گردد و از زیان داد و فریاد محفوظ مى‏ماند، مانند پاره کردن لباس و رساندن آسیب به بدن، زیرا کسى که بر بلا صبر نکند، به سه چیز گرفتار مى‏شود: یعنى: تباهى پاداش و شماتت دشمنان و وارد کردن زیان.» (۴)

امّا جالب است بدانید که امام صادق (ع) در نقل ماجرای کربلا بیان می کنند که اهل بیت عصمت (ع)، در عزای امام حسین (ع)، گریبان چک دادند و بر صورتهای خود لطمه وارد کردند و ایشان در ادامه فرمودند: «… وَ عَلَى مِثْلِهِ تُلْطَمُ الْخُدُودُ وَ تُشَقُّ الْجُیُوبُ.» (۵) (برای مثل او باید گونه ها را خراشید و گریبان ها را چاک داد)

فقط برای حسین (ع)
وقتی در میان حسینه ها سینه می زنید، کمی دست نگه دارید و از خودتان بپرسید اگر به شما مبلغ هنگفتی پول بدهند آیا حاضرید در مقابل دیگران، سینه ی خود را برهنه سازید و بر آن بکوبید؟ بسیاری از انسانهایی که دور و بر خود می بینید، در شرایط عادی صدایشان هم در نمی آید، چه برسد صدای ناله و هق هق شان. براستی، «این حسین کیست که عالم همه  دیوانه ی اوست؟»

 


پی نوشت:

۱٫  تهذیب الاحکام: ج ۶، ص ۷۴؛ به نقل از سیدی، سید حسن، آثار و برکات تربت امام حسین (ع)، ص ۳۸؛ به نقل از پایگاه حوزه، به آدرس http://www.hawzah.net/fa/bookview.html?BookID=45329
۲٫ همان.
۳٫ لوامع صاحبقرانى مشهور به شرح فقیه، ج‏۳، ص: ۴۴۳
۴٫ إرشاد القلوب / ترجمه سلگى، ج‏۱، ص: ۳۳۵
۵٫ وسائل الشیعه، ج‏۲۲، ص: ۴۰۳

نظر دهيد