چه كسى رسول خدا (صلى الله عليه وآله) را شهید کرده است ؟

چه کسى رسول خدا (صلى الله علیه وآله) را شهید کرده است ؟

چه کسى رسول خدا (صلى الله علیه وآله) را شهید کرده است ؟

روایت شده است : پس بیهوش شد و چون به هوش آمد زنها به او دارو خوراندند در حالى که او روزه دار بود .(۱)

در دو روایت بخارى و مسلم از عایشه آمده است : ما به رسول خدا (صلى الله علیه وآله) در هنگام بیمارى اش دارو دادیم پس شروع کرد به اشاره کردن به ما که به من دارو ندهید . گفتیم : ( مسئله اى نیست ) هر بیمارى از دارو متنفّر است . اندکى بعد پیامبر (صلى الله علیه وآله) فرمود : هر کس در خانه است در برابر چشم من باید دارو بخورد بجز عمویم عبّاس که در کنار شما حضور نداشت .(۲)

عبدالصّمد بن بشیر از ابوعبدالله ( امام صادق (علیه السلام) ) روایت کرده که آنحضرت فرمود : مى دانید پیامبر (صلى الله علیه وآله) درگذشت یا کشته شد همانطور که خدا مى فرماید : ( اگر او درگذرد یا کشته شود به جاهلیت باز مى گردید ) .(۳)

او قبل از مرگ مسموم شد آندو زن به او سمّ نوشاندند .(۴)

این روایت اشاره دارد به اینکه عایشه و حفصه به آنحضرت سمّ نوشانده و او را به قتل رساندند . و در روایتى دیگر آمده است : عایشه و حفصه به او نوشاندند ( سمّ را ) .(۵)

و مجلسى مى گوید : احتمال دارد که هر دو سمّ در شهادت پیامبر (صلى الله علیه وآله) مؤثّر بوده اند .(۶)

منظور مجلسى از دو سمّ یکى سمّ خیبر است و دیگرى سمّى که در روزهاى آخر حیاتش به او نوشاندند . قبلاً ذکر کردیم که سمّى که او را کشت همان سمّ دوّم است و سمّ اوّل نمى تواند او را بکشد زیرا سمّ اوّل چهار سال قبل از شهادت او در خیبر بوده در حالیکه رسول خدا (صلى الله علیه وآله) در سال ۱۱ هجرى شهید شده است . از آن گذشته رسول خدا (صلى الله علیه وآله) از مسمومیّت طعام خیبر توسط جبرئیل آگاه شد و از آن نخورد . امّا در حادثه دوّم،  سمّ را جرعه جرعه به خورد او دادند در حالیکه او نمى خواست بخورد ( البتّه در اثر ضعف شدید نمى توانست مقاومت کند ) پس سمّ وارد بدنش شده و او را کُشت . عایشه مى گوید پس از مسموم شدن پیامبر به من گفت : واى بر آن زن اگر مى توانست چنین نمى کرد .(۷)

این اعترافى است از سوى عایشه به انجام کارى زشت در حق رسول خدا (صلى الله علیه وآله) . . . ! در روایت بحارالأنوار آمده است که هر چهار نفر بر مسموم نمودن آنحضرت همدست شده بودند .(۸)

منابع :

[۱] ـ الطبقات الکُبرى ، ابن سعد ، ج ۲ ، ص ۲۳۵ .
[۲] ـ سنن البخارى ، ج ۷ ، ص ۱۷ و ج ۸ ، ص ۴۰ و سنن مسلم ، ج ۷ ، ص ۲۴ و ۱۹۴ .
[۳] ـ سوره آل عمرا ، آیه ۱۴۴ .
[۴] ـ تفسیر العیاشى ، ج ۱ ، ص ۲۰۰ و بحارالأنوار ، مجلسى ، ج ۲۲ ، ص ۵۱۶ و ج ۲۸ ، ص ۲۱ .
[۵] ـ بحارالأنوار ، مجلسى ، ج ۲۲، ۵۱۶ .
[۶] ـ بحارالأنوار ، ج ۲۲ ، ص ۵۱۶ .
[۷] ـ الطبقات ، ابن سعد ، ج ۲ ، ص ۲۰۳ .
[۸] ـ بحارالأنوار ، مجلسى ، ج ۲۲ ، ص ۲۳۹ و ۲۴۶ . مقصود از چهار نفر ابوبکر ، عمر ، عایشه و حفصه مى باشد .

۱ نظر

  1. بی نام گفت:

    جالب بود

نظر دهيد