اين اختيار صفحه ي اصلي را همانند اول خواهد كرد ، تمام ابزارك ها و تنظيمات به حالت اول باز خواهند گشت.

ريست

شیعیان چند گروه اند و کدام یک از آنها حق است؟

پرسش: شیعیان به چند دسته تقسیم می شوند و کدامیک از آنان بر حق می باشند؟
پاسخ: شیعیان واقعی که همان بندگان مطیع خدا و پیروان خاندان رسالت می باشند، بیش از یک گروه نیستند. شیعیان، دوازده امامی هستند که امام اول آن ها علی ابن ابی طالب(علیه السلام)است و فرزندانش حسن و حسین… تا حضرت حجت مهدی صاحب الزمان (عج) ـ که هم اینک از دیده ها پنهان است، امامان بعدی آن ها می باشند. در طول تاریخ گروه های منحرف دیگری به نام تشیع و شیعه ظهور نموده اند که غیر از مذهب شیعه دوازده امامی که از طرف پیامبر و امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) منصوص است، سه دسته دیگر خود را پیرو امیرالمومنین علی(علیه السلام) می دانند، (فرقه های دیگری هم بوده اند که منقرض شده اند). این سه دسته عبارتند از:
۱٫ زیدیه؛ که خود را پیرو زید بن علی بن الحسین(علیه السلام) می دانند و مبادی اعتقادی آن ها با مذهب اثنی عشری از هر نظر متفاوت است و در یمن و اطراف آن حضور دارند. البته خود زید بن علی بن الحسین تابع برادر بزرگترش امام محمد باقر(علیه السلام) بود و هیچگونه ادعایی نداشته است.
۲٫ اسماعیلیه؛ که خود را پیرو اسماعیل فرزند امام صادق(علیه السلام) می دانند (و در گذشته حکومت فاطمیان را در مصر داشته اند و دانشگاه الازهر بنام جامعه الزهرا را تأسیس کرده اند که با رفتن آن ها تغییر نام گرفته) و اکنون در ایران و مصر حضور دارند. اسماعیل در زمان حیات امام صادق(علیه السلام) فوت کرد و خود حضرت ایشان را تشییع و بخاک سپرد و در چند محل از حاضرین در مرگ وی استشهاد کرد.
۳٫ رفَضَه و غلاه؛ که در مورد امیرالمؤمنین(علیه السلام) غلو تا حد الاهیت می کنند که آن ها جزو دسته بندی شیعیان به حساب نمی آیند و همانطور که گذشت شیعیان آن ها را کافر می دانند و امیرالمؤمنین از آن ها برائت جسته اند.
در مقابل این سه گروه، فرقه دیگری وجود دارد که شیعه امامیه اثنی عشری

(دوازده امامی) نام دارند و شیعه واقعی هستند. این گروه معتقد به ذات واجب الوجود حضرت احدیت ـ جل و علا ـ می باشند که احد و واحد است، نظیر و شبیه و عدیل ندارد، نه جسم است و نه صورت، نه عرض است و نه جوهر و از جمیع صفات امکانیه مبرا است. او را خالق اعراض و جواهر می دانند و شریکی در خلق موجودات و در افاضه فیوضات برای او قائل نیستند.
چون ذات واجب الوجودش هرگز قابل رؤیت نیست و از طرفی نیز خلق محتاج راهنمایی و هدایت اوست، لذا فرستادگان و رسولانی را از جنس بشر برگزیده، و آنان را با دلالیل، براهین، معجزات، بیّنات و دستورهای کافی، به اقتضای احتیاجات هر زمان، برای هدایت بشر فرستاده است. تعداد آن ها بسیار می باشد؛ امّا تمامی آن ها تحت اوامر پنج پیغمبر اولو العزم یعنی:
۱٫ نوح شیخ الانبیا(علیه السلام)
۲٫ ابراهیم خلیل الرحمن(علیه السلام)
۳٫ موسی کلیم الله(علیه السلام)
۴٫ عیسی روح الله(علیه السلام)
۵٫ محمد مصطفی خاتم الانبیا(صلی الله علیه وآله)؛
هادی و راهنمای بشریت بودند. شیعه معتقد است که دین و شریعت محمد(صلی الله علیه وآله) تا قیامت باقی است. بنابراین «آنچه که محمد حلال نموده تا روز قیامت حلال و آنچه را حرام نموده تا روز قیامت حرام است و شریعت او تا روز قیامت مستمر و پا بر جا است»[۱] .
طبق اعتقاد شیعیان واقعی، خداوند متعال برای جمیع اعمال آدمی، سزا و جزایی معین فرموده که در بهشت و دوزخ به آن ها داده می شود. به همین جهت معتقد به یوم الجزا است، یعنی در آن روز تمام خلایق از ابتدای آفرینش تا آخرین نفر، دو باره زنده و به صحرای محشر آورده می شوند و پس از رسیدگی و محاکمه، به سزا یا جزای اعمال

خود می رسند.
سند محکم و ثابت شیعیان، همین قرآن کریم است که از زمان رسول الله(صلی الله علیه وآله) تا کنون دست نخورده و تحریف نشده می باشد و شیعیان عامل به دستورات آن هستند. شیعیان به همه احکام واجب مندرج در قرآن از قبیل نماز، روزه، زکاه، حج، جهاد و غیره معتقدند. همچنین از کلیه معاصی و گناهان کبیره و صغیره نظیر شراب، قمار، زنا، لواط، ربا، قتل نفس و ظلم و ستم و غیر آن ها که در قرآن مجید و اخبار اهل بیت منع شده است، باید اجتناب نمایند.
از آنجایی که شیعیان بر این عقیده اند که همانگونه که احکام و دستورات الهی آورنده ای دارد که حکیم متعال او را برگزیده و معرفی نموده است، باید نگاهدارنده ای هم داشته باشد تا بعد از وفات آورنده (پیامبر خدا(صلی الله علیه وآله)) حافظ، حارس و نگهبان آن دین و شریعت باشد. همانگونه که خداوند این آورنده و پیغمبر را به مردم معرفی نموده است، بایستی وصی خلیفه و نگهدارنده دین را انتخاب و به وسیله آورنده دین (پیغمبر) به امت معرفی نماید. چون تمامی انبیا، اوصیا و جانشینان خود را به امر خدای متعال معرفی نموده اند، خاتم الانبیا که افضل و اکمل همه آن ها می باشد، برای جلوگیری از اختلاف و فساد در بین امتش آن ها را به حال خود رها ننموده و بر اساس همین سنت، اوصیای خود را به امر پروردگار معرفی نموده است. تعداد این اوصیا که از جانب خدای متعال معرفی شده اند، دوازده نفر به شرح زیر می باشند:
۱٫ اوّل آن ها سید الاوصیا علی ابن ابی طالب(علیه السلام)؛
۲٫ پس از او فرزندش حسن(علیه السلام)؛
۳٫ سپس برادرش الحسین(علیه السلام)؛
۴٫ سپس فرزندش علی زین العابدین(علیه السلام)؛
۵٫ سپس فرزندش محمد باقر العلوم(علیه السلام)؛
۶٫ سپس فرزندش جعفر الصادق(علیه السلام)؛
۷٫ سپس فرزندش موسی الکاظم(علیه السلام)؛
۸٫ سپس فرزندش علی الرضا(علیه السلام)؛

۹٫ سپس فرزندش محمد التقی(علیه السلام)؛
۱۰٫ سپس فرزندش علی النقی(علیه السلام)؛
۱۱٫ سپس فرزندش حسن العسکری(علیه السلام)؛
۱۲٫ سپس فرزندش محمد المهدی(علیه السلام) و هو حجّه القائم الذی غاب عن الانظار لا عن الأمصار ملأ الله الأرض به قسطاً و عدلاً کما ملئت ظلماً و جوراً.
بر اساس اعتقاد شیعیان، این دوازده امام بر حق از جانب پروردگار و به وسیله پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه وآله) معرفی شده اند که بنابر اخبار متواتر، امام دوازدهم آن ها غیبت اختیار نموده است. در حقیقت خداوند آن وجود مقدس را برای رفع ظلم و جور، و نیز نشر عدالت به عنوان ذخیره و مصلح کل قرار داده است.
این اخبار در احادیث اهل سنت نیز موجود است.

منابع :

کتاب شهابی در شب

این مطلب را به اشتراک بگذارید:
balatarin cloob Donbaler viwio Donbaleh Twitter Facebook Google Buzz Google Bookmarks Digg yahoo Technorati delicious

نظر دهيد