دعای احتجاب ( دعایی از رسول گرامی اسلام ) / اگر كسى اين دعا را بر كوهى بخواند كه مانع رسيدن او به مقصد است ، كوه متلاشى مى شود !

دعای احتجاب ( دعایی از رسول گرامی اسلام ) / اگر کسى این دعا را بر کوهى بخواند که مانع رسیدن او به مقصد است ، کوه متلاشى مى شود !

05
عبدالله – ابوجعفر حمید بصرى – مردى نیشابورى به نام عبدالله – ابراهیم ادهم – موسى – فراء – محمد بن على بن ابى طالب علیه السلام (معروف به ابن احنفیه ):
پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم فرمودند:((هر کس خداى را بدین نام ها بخواند خواسته اش را بر آورد.)) نیز فرمودند: ((اگر این نام ها را بر صفحه هایى آهنین بخوانند. به دستورى حق ، نرم خواهد شد.))
هم چنین فرمودند: ((سوگند به آن که مرا به حق به پیامبرى برانگیخت ، اگر گرسنگى و تشنگى به کسى سخت فشار آورد، با خواندن این دعا آرامش مى یابد و به حق فرستنده ى من به پیامبرى ، اگر کسى این دعا را بر کوهى بخواند که مانع رسیدن او به مقصد است ، کوه – چنان که خواسته است – متلاشى مى شود و راه هموار. سوگند به فرستنده ى من به پیامبرى ، اگر کسى این دعا را بر دیوانه اى بخواند، بهبود یابد و اگر بر باردارى که زادن بر او سخت است خوانده شود، خداوند آن را آسان خواهد فرمود:))
نیز آن حضرت فرمودند: ((اگر مردى این دعا را بخواند و شهرى که خانه ى او در میان آن باشد آتش بگیرد، سراى او در آتش ‍ نخواهد سوخت و اگر کسى چهل شب جمعه این دعا را بخواند، خداوند همه ى گناهان شخصى او را مى آمرزد؛ هر چند با مادرش ‍ آمیخته باشد!
به فرستنده ى من به نبوت سوگند، هر غم زده اى این دعا را بخواند غم دنیا و آخرتش به رحمت حق زدوده خواهد شد.
به فرستنده ى من به نبوت راستین سوگند، کسى این دعا را پیش از رفتن و دین فرمانرواى ستمگرى نمى خواند مگر آن که خداوند آن صاحب منصب را رام سازد و آسیبش را از وى باز دارد؛ ان شاء الله .)) دعا این است : 
 
 
 

 اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا مَنِ احْتَجَبَ بِشُعَاعِ نُورِهِ عَنْ نَوَاظِرِ خَلْقِهِ یَا مَنْ تَسَرْبَلَ بِالْجَلَالِ وَ الْعَظَمَهِ وَ اشْتَهَرَ بِالتَّجَبُّرِ فِی قُدْسِهِ یَا مَنْ تَعَالَى بِالْجَلَالِ وَ الْکِبْرِیَاءِ فِی تَفَرُّدِ مَجْدِهِ یَا مَنِ انْقَادَتِ الْأُمُورُ بِأَزِمَّتِهَا طَوْعاً لِأَمْرِهِ یَا مَنْ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرَضُونَ مُجِیبَاتٍ لِدَعْوَتِهِ یَا مَنْ زَیَّنَ السَّمَاءَ بِالنُّجُومِ الطَّالِعَهِ وَ جَعَلَهَا هَادِیَهً لِخَلْقِهِ یَا مَنْ أَنَارَ الْقَمَرَ الْمُنِیرَ فِی سَوَادِ اللَّیْلِ الْمُظْلِمِ بِلُطْفِهِ یَا مَنْ أَنَارَ الشَّمْسَ الْمُنِیرَهَ وَ جَعَلَهَا مَعَاشاً لِخَلْقِهِ وَ جَعَلَهَا مُفَرِّقَهً بَیْنَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ بِعَظَمَتِهِ یَا مَنِ اسْتَوْجَبَ الشُّکْرَ بِنَشْرِ سَحَائِبِ نِعَمِهِ أَسْأَلُکَ بِمَعَاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِکَ وَ مُنْتَهَى الرَّحْمَهِ مِنْ کِتَابِکَ وَ بِکُلِّ اسْمٍ هُوَ لَکَ سَمَّیْتَ بِهِ نَفْسَکَ أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ وَ بِکُلِّ اسْمٍ هُوَ لَکَ أَنْزَلْتَهُ فِی کِتَابِکَ أَوْ أَثْبَتَّهُ فِی قُلُوبِ الصَّافِّینَ الْحَافِّینَ حَوْلَ عَرْشِکَ فَتَرَاجَعَتِ الْقُلُوبُ إِلَى الصُّدُورِ عَنِ الْبَیَانِ بِإِخْلَاصِ الْوَحْدَانِیَّهِ وَ تَحْقِیقِ الْفَرْدَانِیَّهِ مُقِرَّهً لَکَ بِالْمَعْبُودِیَّهِ وَ إِنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ أَنْتَ اللَّهُ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَ أَسْأَلُکَ بِالْأَسْمَاءِ الَّتِی تَجَلَّیْتَ بِهَا لِلْکَلِیمِ عَلَى الْجَبَلِ الْعَظِیمِ فَلَمَّا بَدَا شُعَاعُ نُورِ الْحُجُبِ مِنْ بَهَاءِ الْعَظَمَهِ خَرَّتِ الْجِبَالُ مُتَدَکْدِکَهً لِعَظَمَتِکَ وَ جَلَالِکَ وَ هَیْبَتِکَ-وَ خَوْفاً مِنْ سَطْوَتِکَ رَاهِبَهً مِنْکَ فَلَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ فَلَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ فَلَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَ أَسْأَلُکَ بِالاسْمِ الَّذِی فَتَقْتَ بِهِ رَتْقَ عَظِیمِ جُفُونِ عُیُونِ النَّاظِرِینَ الَّذِی بِهِ تَدْبِیرُ حِکْمَتِکَ وَ شَوَاهِدُ حُجَجِ أَنْبِیَائِکَ یَعْرِفُونَکَ بِفِطَنِ الْقُلُوبِ وَ أَنْتَ فِی غَوَامِضِ مُسَرَّاتِ سَرِیرَاتِ الْغُیُوبِ أَسْأَلُکَ بِعِزَّهِ ذَلِکَ الِاسْمِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَصْرِفَ عَنِّی وَ عَنْ أَهْلِ حُزَانَتِی وَ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ جَمِیعَ الْآفَاتِ وَ الْعَاهَاتِ وَ الْأَعْرَاضِ وَ الْأَمْرَاضِ وَ الْخَطَایَا وَ الذُّنُوبِ وَ الشَّکِّ وَ الشِّرْکِ وَ الْکُفْرِ وَ الشِّقَاقِ وَ النِّفَاقِ وَ الضَّلَالَهِ وَ الْجَهْلِ وَ الْمَقْتِ وَ الْغَضَبِ وَ الْعُسْرِ وَ الضِّیقِ وَ فَسَادِ الضَّمِیرِ وَ حُلُولِ النَّقِمَهِ وَ شَمَاتَهِ الْأَعْدَاءِ وَ غَلَبَهِ الرِّجَالِ- إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ لَطِیفٌ لِمَا تَشَاءُ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ 

 
ترجمه:
 
خداوندا بدرستى که سؤال مى‏کنم ترا اى کسى که پنهان شده است به سبب پرتو نور خود از نظرها مخلوقاتش، اى کسى که پوشیده است پیراهن «۲» جلالت و بزرگى را «۳» و مشهور شده به صاحبیّت جبروت در منزّه بودن (از نقصها و عیبهاى) خود، اى کسى که بلند مرتبه است به سبب جلالت و بزرگوارى «۴» در تنهائى شرف خود، اى کسى که اطاعت نموده‏اند از چیزها به تمامى اطاعت کردن مر فرمان او را، اى کسى که به پاى ایستاده‏اند آسمان‏ها و زمین‏ها در حالى که جواب دهنده‏اند مر خواندن او را، اى کسى که زینت بخشیده است آسمان را به ستاره‏هاى طلوع‏کننده و گردانیده است آنها را راهنمائى از براى مخلوقات خود، «۵» اى کسى که روشن کرده است ماه روشن را در سیاهى شب تاریک به لطف خود، اى کسى که نورانى گردانیده است آفتاب روشن را و گردانیده است آن را سبب زندگانى (یا زمان تحصیل معاش) «۶» براى خلق خود وگردانیده است آن را جداکننده میان شب و روز به بزرگى خود، اى کسى که سزاوار است شکر را به سبب پهن نمودن (یا برانگیختن آنها) ابرهاى نعمت‏هاى خود سؤال مى‏کنم ترا به مواضع انعقاد «۱» عزّت از عرش تو و به منت‏هاى شفقت از کتاب تو و به هر نامى که آن از براى تو است که نامیده‏اى به آن نفس خود را یا اختیار کرده‏اى تو آن را در علم پنهان نزد خود و به هر نامى که آن از براى توست که نازل نموده‏اى تو آن را در کتاب خود یا ثابت نموده‏اى «۲» تو آن را در دلهاى صف کشندگان و طواف‏کنندگان دور عرش تو پس برگشته‏اند «۳» دلها به سوى سینه‏ها از تفحّص نمودن به خالص نمودن یگانگى ترا و تحقیق نمودن بى‏همتائى ترا در حالى که اقرار دارند از براى تو به بندگى و به آن که تو خدائى، تو خدائى، تو خدائى، نیست خدائى مگر تو و سؤال مى‏کنم ترا به نامهائى که ظاهر نموده‏اى تو آنها را از براى موسى بر کوه بزرگ پس چون ظاهر شد شعاع روشنى حجاب‏هاى تو از روشنى بزرگى تو از هم پاشیدند کوه‏ها در حالى که گردیدند هموار از جهت بزرگى تو و جلالت تو (۲) و دور باشى تو و از جهت ترس از قهر تو در حالى که ترسانند از تو پس نیست خدائى مگر تو پس نیست خدائى سواى تو پس نیست خدائى مگر تو، و سؤال مى‏کنم ترا به نامى که گشوده‏اى «۴» به برکت آن به هم چسبیدن شدید پلک‏هاى چشم‏هاى نگاه‏کنندگان را آن چنان نامى که به اوست تدبیر دانش تو و شاهدهاى دلیلهاى پیغمبران تو، مى‏شناسند ایشان ترا به زیرکى دل‏هاى خود و حال آن که تو در پوشیده‏هاى «۵» پنهان‏هاى نهانى‏هاى مخفى‏هائى.
 
سؤال مى‏کنم ترا به عزّت آن نام که رحمت فرستى بر محمّد و بر آل محمّد و آن که بازدارى از من [و خویشان من و همه مردان مؤمن و زنان مؤمنه‏] همه آفتها و بلاها را و عارضه‏ها و بیماریها را و خطاها و گناهان را و شک نمودن و شرک‏ورزیدن و کفر و عداوت را و نفاق و گمراهى را و نادانى و بغض را و غضب و پریشانى را و تنگدستى و بدى اعتقاد را و وارد شدن عقوبت را و سرزنش دشمنان و مسلّط شدن مردان را بدرستى که تو شنواى دعائى، مهربانى مر آنچه را که خواهى [و نیست حرکتى و نه توانائى مگر به خداى بلند مرتبه بزرگ‏].
 
 
گویند: سلمان فارسى رحمه الله گفت : پدر و مادرم فدایتان ، یا رسول الله ! آیا این دعا را مى توانم به مردم بیاموزم ؟ فرمودند: ((نه ! نه ! اى ابا عبدالله ! نماز را رها خواهند کرد و به گناهان خواهند پرداخت و با خواندن این دعا خود و خانواده و همسایگان و اهل مسجد و شهرشان آمرزیده خواهند شد!))
این دعا از چیزهایى است که خواندن آن در روز سه شنبه (اى )، به هنگام شدت سختى و به دنبال در خواست ، به الهام شد. امید که با اجابت دعا به خواسته برسیم و به هدف نائل شویم و با رسیدن به مقصود، از حاسدان ایمن مانیم ؛ ان شاء الله تعالى .
 
منبع : کتاب مهج الدعوات ـ بند ۱۵ از دعاهای رسول اکرم (ص)
دعا و ترجمه آن به صورت تصویری :

نظر دهيد