احادیثی از ائمه (ع) درباره حضرت مهدی (عج)

احادیثی از ائمه (ع) درباره حضرت مهدی (عج)

احادیثی از ائمه (ع) درباره حضرت مهدی (ع)

  • ۱- عنه علیه‏ السلام فی عَلاماتِ ظُهورِ المَهدیِّ علیه‏ السلام:

و رأیتَ طلَبَ الحَجِّ و الجهادِ لغَیرِ اللّه‏ِ… فکُنْ علی حَذَرٍ، و اطلُبْ إلی اللّه‏ِ عزّوجلّ النَّجاهَ.

درباره نشانه‏ های ظهور مهدی عجل الله تعالی فرجه شریف فرمود:

و حج رفتن و جهاد کردن برای غیر خدا را دیدی… در آن زمان به هوش باش و از خدا نجات (و فرج) را بطلب.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)ج‏۵۲،ص:۲۵۸


  • ۲- الإمامُ الصّادقُ علیه‏ السلام:

إنَّ اللّه‏َ احْتَجَّ بالکوفهِ علی سائرِ البلادِ، و بالمؤمنینَ مِن أهلِها علیغَیرِهِم مِن أهِل البلادِ، و احْتَجَّ ببَلدَهِ قُمّ علی سائرِ البلادِ، و بأهْلِها علی جمیعِ أهْلِ المَشرِقِ و المَغرِبِ مِن الجِنِّ و الإِنْسِ، ولَم یَدَعِ اللّه‏ُ قُمّ و أهلَهُ‏مُستَضْعَفا بَلْ وَ فَّقهُم و أیّدهم…

امام صادق علیه‏ السلام:

خداوند کوفه را برای دیگر جاها و مؤمنان آن را برای مؤمنان دیگر سرزمین ها حجت قرار داد و شهر قم را برای سایر شهرها و مردم آن را برای همه اهالی شرق و غرب عالم، از جن وانس، حجت قرار داد. خداوند شهر قم و مردم آن را مستضعف و ناتوان رها نکرد بلکه آنان را توفیق داد و تأیید نمود

روزگاری‏ خواهد آمد که ‏شهر قم و مردمان آن بر دیگر مردمان حجت باشند. آن روزگار از زمان غیبت قائم علیه ‏السلام ماست تا هنگام ظهورش.

اگر چنین نبود زمین اهل خود را در کامش فرو می ‏برد. فرشتگان بلایا را از قم و مردم قم دور می ‏کنند. هیچ ستمگری آهنگ بدی به آنان نکند مگر آن که درهم شکننده ستمگران او را درهم شکند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)ج‏۵۷،ص:۲۱۳


  • ۳- الإمامُ الصّادقُ علیه ‏السلام:

إذا قامَ قائمُ آلِ محمّدٍ علیه ‏السلام حَکَمَ بینَ الناسِ بحُکمِ داودَ لا یَحتاجُ إلی بَیِّنَهٍ، یُلهِمُهُ اللّه‏ُ تعالی فَیَحکُمُ بعِلمِهِ، و یُخبِرُ کلَّ قَومٍ بما استَبطَنوهُ، و یَعرِفُ وَلیَّهُ مِن عَدُوِّهِ بالتَّوَسُّمِ، قالَ اللّه‏ُ سُبحانَهُ: «إنّ فی ذلکَ لاَیاتٍ لِلمُتَوَسِّمِینَ».

امام صادق علیه ‏السلام:

آن گاه که قائم آل محمد قیام کند به شیوه داوری داود میان مردم داوری کند و نیازی به گواه نداشته باشد. خدای تعالی به او الهام می ‏فرماید و لذا براساس علم خود قضاوت می ‏کند و هر قومی را از استنباطاتشان (احکام و قوانین) خبر می ‏دهد و دوست و دشمن خود را از قیافه آن ها می ‏شناسد. خدای عزوجل می ‏فرماید: «به یقین در این برای نشانه شناسان نشانه‏ هاست».

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۴- رسولُ اللّه‏ِ صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله و قد سُئل:

هَل یَنْتفِعُ الشّیعهُ بالقائمِ علیه ‏السلام فی غَیبتِه؟: إی والّذی بَعَثَنی بالنّبوّهِ، إنّهم لَینتَفِعونَ بهِ، و یَستَضیوءونَ بنورِ وَلایتِهِ فی غَیبتهِ کانْتِفاعِ النّاسِ بالشَّمسِ و إنْ جَلّلَها السَّحابُ.

پیامبر خدا صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله در پاسخ به این سؤال که: آیا شیعه در زمان غیبت قائم علیه ‏السلام از وجود او بهره‏مند می ‏شود؟:

آری، سوگند به آن که مرا به پیامبری برانگیخت از وجود او بهره‏ مند می ‏شوند و در روزگار غیبتش از نور ولایت او پرتو می ‏گیرند هم چنان که مردم از خورشید نهان در پس ابر، بهره‏ مند می ‏شوند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۵- الإمامُ الصّادقُ علیه ‏السلام:

للقائمِ غَیبتانِ: إحْداهُما طویلهٌ، و الاُخری قصیرهٌ، فالاُولی یَعلَمُ بمکانِهِ فیها خاصّهٌ مِن شیعتِهِ، و الاُخری لا یَعلمُ بمکانِهِ فیها (إلاّ) خاصّهُ موالیهِ فی دِینهِ.

امام صادق علیه‏ السلام:

قائم را دو غیبت است: یکی طولانی و دیگری کوتاه. در غیبت نخستین (کوتاه)، جایگاه آن حضرت را شیعیان خاص او می‏ دانند و در غیبت دوم (طولانی) از جایگاه او کسی خبر ندارد بجز خواصّ از یاران دینی او.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۶- الإمامُ الباقرُ علیه ‏السلام:

إنّ لِلقائمِ غَیبتَینِ: یُقالُ لهُ فی إحداهُما: هَلَکَ، و لا یُدری فی أیِّ و ادٍسَلَکَ!.

امام باقر علیه ‏السلام:

همانا قائم را دو غیبت است: در یکی از آن ها (از بس طولانی است) گفته می ‏شود که مرده است و معلوم نیست در کجا به سر می ‏برد.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۷- الإمامُ زینُ العابدینَ علیه ‏السلام:

مَن ثَبَتَ علی وَ لایتِنا فی غَیبهِ قائمنا أعطاهُ اللّه‏ُ أجرَ ألفِ شهیدٍ، مثلِ شُهَداءِ بدرٍ و اُحدٍ

امام سجاد علیه ‏السلام:

هر که در روزگار غیبت قائم ما، بر ولایت ما استوار ماند خداوند پاداش هزار شهید به مانند شهیدان بدر و احد وی را عطا فرماید.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۸- رسولُ اللّه‏ِ صلی‏ الله ‏علیه ‏و‏ آله:

إنّ ذا القَرنَینِ کانَ عَبدا صالِحا جَعَلَهُ اللّه‏ُ عَزَّوجلَّ حُجَّهً علی عِبادِهِ، فدَعا قَومَهُ إلَی اللّه‏ِ و أمَرَهُم بِتَقواهُ فضَرَبوهُ علی قَرنِهِ، فغابَ عَنهُم زمانا حتّی قیلَ:

ماتَ أو هَلَکَ بأیِّ و ادٍ سَلَکَ؟! ثُمّ ظَهَرَ و رَجَعَ إلی قَومِهِ فضَرَبوهُ علی قَرنِهِ الآخَرِ، و فیکُم مَن هُو علی سُنَّتِهِ، و إنّ اللّه‏َ عَزَّوجلَّ مَکَّنَ لِذی القَرنَینِ فی الأرضِ و جَعَلَ لَهُ مِن کلِّ شیءٍ سَبَبا، و بلَغَ المَغرِبَ و المَشرِقَ، و إنّ اللّه‏َ تبارکَ و تعالی سیُجری سُنَّتَهُ فی القائم مِن وُلدی، فیُبَلِّغُهُ شَرقَ الأرضِ و غَربَها حتّی لا یُبقی مَنْهلاً و لا مَوضِعا مِن سَهلٍ و لا جَبَلٍ و َطِئهُ ذو القَرنَینِ إلاّ وَطِئهُ، و یُظهِرُ اللّه‏ُ عَزَّوجلَّ لَهُ کُنوزَ الأرضِ و مَعادِنَها، و یَنصُرُهُ بالرُّعبِ ، فیَملأُ الأرضَ بهِ عَدلاً و قِسطا کما مُلِئت جَورا و ظُلما.

پیامبر خدا صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله:

ذوالقرنین، بنده‏ ای شایسته بود که خداوند عزوجل او را حجّت بر بندگان خود قرار داد و او قوم خویش را به سوی خدا دعوت کرد و آنان را به پرهیزگاری فرا خواند.

اما مردم بر شاخ۱ سر او کوفتند. ذوالقرنین مدتی از میان آنان ناپدید گشت، به طوری که گفته شد: او در هر وادیی بوده مرده یا به هلاکت رسیده است. اما وی سپس آشکار شد و به میان مردم خود برگشت و این بار نیز مردم بر گوشه دیگر جلو سر او ضربتی کوفتند.

در میان شما نیز یک نفر هست که ماجرایی چون او دارد. خداوند عزوجل به ذوالقرنین در جهان قدرت داد و از هر چیزی برای او وسیله ‏ای قرار داد و او به مغرب و مشرق رسید. خداوند تبارک و تعالی‏ به زودی سنّت و شیوه او را درباره قائم از فرزندان من نیز جاری خواهد ساخت و او را به شرق و غرب جهان می ‏رساند، به طوری که هیچ منزلگاه و دشت و کوهی نیست که ذوالقرنین زیر پا گذاشته باشد مگر این که قائم نیز آن‏ ها را زیر پا می ‏گذارد و خداوند عزوجل ‏گنج ‏ها و معادن زمین را برایش آشکار می ‏سازد و به وسیله رعب و وحشت او را پیروز می ‏گرداند و به واسطه او زمین را، همان گونه که پر از جور و ستم شده است، پر از عدل و داد می‏ کند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۹- الإمامُ الرِّضا علیه ‏السلام:

إنّ أکْرَمَکُم عندَ اللّه‏ِ أتْقاکُم و أعْمَلُکُم بالتَّقیّهِ، فقیلَ لَه: یابنَ رسولِ اللّه‏ِ، إلی متی؟ قال: إلی یَومِ الوقتِ المعلومِ، و هُوَ یَومُ خُروجِ قائمِنا، فمَن تَرکَ التَّقیّهَ قبلَ خُروجِ قائمِنا فَلیسَ مِنّا.

امام رضا علیه ‏السلام:

همانا گرامیترین شما نزد خدا با تقواترین و پای‏ بندترین شما به تقیه است. عرض شد: ای پسر پیامبر خدا! تا کی؟ فرمود: تا روزگار آن زمان معیّن و آن روزگار قیام قائم ماست. پس، هر که پیش از قیام قائم ما تقیه را ترک کند از ما نیست.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۱۰- جابرُ بنُ عبدِ اللّه‏ِ الأنصاریّ:

لَمّا أنزَلَ اللّه‏ُ عَزَّوجلَّ علی نَبیِّهِ محمّدٍ صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله: «أطِیعُوا اللّه‏َ و أطِیعُوا الرَّسُولَ و اُولی الأمْرِ مِنْکُم» قلتُ: یا رسولَ اللّه‏ِ، عَرَفْنا اللّه‏َ و رَسولَهُ، فمَن اُولو الأمرِ الّذینَ قَرَنَ اللّه‏ُ طاعَتَهُم بطاعَتِکَ؟ فقالَ علیه ‏السلام:

هُم خُلَفائی یا جابِرُ، و أئمَّهُ المُسلِمینَ مِن بَعدی، أوَّلُهُم علیُّ بنُ أبی طالِبٍ، ثُمَّ الحَسَنُ، ثُمّ الحُسَینُ، ثُمّ علیُّ بنُ الحُسَینِ، ثُمّ محمّدُ بنُ علیٍّ المَعروفُ فی التَّوراهِ بالباقِرِ، و سَتُدرِکُهُ یا جابِرُ فإذا لَقِیتَهُ فأقرِئْهُ مِنّی السَّلامَ، ثُمّ الصّادقُ جعفرُ بنُ محمّدٍ، ثُمّ موسَی بنُ جعفرٍ، ثُمّ علیُّ بنُ موسی، ثمُّ محمَّدُ بنُ علیٍّ، ثُمّ علیُّ بنُ محمّدٍ، ثُمّ الحَسَنُ بنُ علیٍّ، ثُمّ سَمِیِّی و کَنِیِّی حُجَّهُ اللّه‏ِ فی أرضِهِ و بَقِیَّتُهُ فی عِبادِهِ ابنُ الحَسَنِ بنِ علیٍّ، ذاکَ الّذی یَفتَحُ اللّه‏ُ تعالی ذکرُهُ علی یَدَیهِ مَشارِقَ الأرضِ و مَغارِبَها، ذاکَ الَّذی یَغیبُ عَن شِیعَتِهِ و أولیائهِ غَیبَهً لا یَثبُتُ فیها علَی القَولِ بإمامَتِهِ إلاّ مَنِ امتَحَنَ اللّه‏ُ قَلبَهُ للإیمانِ.

جابربن عبداللّه‏ انصاری:

چون خداوند عزوجل آیه «خدا را اطاعت کنید و از پیامبر و اولیای امر خود نیز فرمان برید» را بر پیامبر خود محمد صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله نازل کرد، عرض کردم: ای رسول خدا، خدا و رسول او برای ما معلوم است، اما اولیای امر که خداوند اطاعت از آنان را به اطاعت خود بسته است، چه کسانی هستند؟

پیامبر صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله فرمود: ای جابر، آنان همان جانشینان من و پیشوایان مسلمانان بعد از من هستند. اولین آن ‏ها علی بن ابی طالب است، سپس حسن، بعد حسین، بعد علی بن حسین، بعد محمد بن علی که در تورات به باقر معروف است و تو ای جابر او را درک خواهی کرد و هرگاه دیدارش کردی سلام مرا به او برسان.

پس از او جعفر بن محمد صادق است، سپس موسی بن جعفر، بعد علی بن موسی، آن گاه محمد بن علی، بعد علی بن محمد، بعد حسن بن علی و سپس همنام و هم کنیه من، حجت خدا در زمین او و باقی مانده او در میان بندگانش، فرزند حسن بن علی او کسی است که خداوندِ بلند نام به دست وی شرق و غرب عالم را فتح می ‏کند؛ همان کسی که از شیعیان و دوستان خود غایب می ‏شود، چنان غیبتی که بر عقیده به امامت او پا برجا نمانَد مگر کسی که خداوند دلش را به ایمان آزموده باشد.

جابر می ‏گوید: عرض کردم: ای رسول خدا، آیا در زمان غیبت او، شیعیان از وجودش بهره‏مند می‏شوند؟ فرمود: آری، به خدایی که مرا به پیامبری برانگیخت، آنان در زمان غیبت او از وجودش بهره‏ مند می ‏شود و از نور ولایتش روشنی می ‏گیرند همان گونه که مردم از خورشید پشت ابر بهره‏مند می ‏شوند.

ای جابر، این مطلب از رازهای نهفته خداوند و دانشِ پوشیده اوست. پس تو نیز آن را، جز از اهلش، پوشیده بدار

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۱۱- الإمامُ الصّادقُ علیه‏ السلام لِعفّانَ البَصریّ:

أتدری لِمَ سُمّیَ قُمّ؟ قلتُ: اللّه‏ُ و رسولُهُ و أنتَ أعلَمُ، قالَ: إنّما سُمّیَ قُمّ لأنَّ أهلَهُ یَجتَمِعونَ معَ قائمِ آلِ محمّدٍ صلواتُ اللّه‏ِ علَیهِ، و یَقومونَ مَعهُ و یَسْتَقیمونَ علَیهِ و یَنْصُرونَهُ.

امام صادق علیه ‏السلام به عفّان بصری فرمود:

آیا می‏ دانی چرا گفته‏ اند قم؟ عرض کردم: خدا و پیامبرش و شما بهتر می ‏دانید. فرمود: از آن رو قم را قم نامیده‏اند که مردم آن بر گرد قائم آل محمد صلوات اللّه‏ علیه فراهم می‏ آیند و همراه او قیام می ‏کنند و در راه او پایداری می‏ ورزند و یاریش می‏ رسانند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۱۲- الإمامُ الهادی علیه ‏السلام:

الإمامُ بَعدی الحسَنُ، وبعدَ الحسنِ ابنُه القائمُ، الّذی یَملأُ الأرضَ قِسْطا و عدلاً کما مُلِئتْ جَورا وظُلما.

امام هادی علیه ‏السلام:

امام پس از من حسن است و پس از حسن فرزندش قائم؛ همان کسی که زمین را پر از عدل و داد می ‏کند هم چنان که از بیدادگری و ستم پر شده باشد.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۱۳- الإمامُ الصّادقُ علیه‏ السلام:

إنّما جُعِلَتِ التَّقیَّهُ لِیُحقَنَ بِها الدَّمُ، فإذا بَلَغَتِ التَّقیَّهُ الدّمَ فلا تَقیَّهَ. و أیمُ اللّه‏ِ، لَو دُعِیتُم لِتَنصُرونا لَقُلتُم: لا نَفعَلُ، إنّما نَتَّقی، و لَکانَتِ التَّقیَّهُ أحَبَّ إلَیکُم مِن آبائکُم و اُمَّهاتِکُم، و لَو قَد قامَ القائمُ ما احتاجَ إلی مُساءلَتِکُم عَن ذلکَ، و لاَءقامَ فی کَثیرٍ مِنکُم مِن أهلِ النِّفاقِ حَدَّ اللّه‏ِ.

امام صادق علیه ‏السلام:

تقیّه در حقیقت برای جلوگیری از ریختن خون‏ ها قرار داده شده است. پس هر گاه تقیّه منجر به ریخته شدن خون شود، دیگر تقیّه نباشد. به خدا سوگند که اگر شما را دعوت کنند که ما را یاری دهید قطعاً خواهید گفت ما این کار را نمی ‏کنیم بلکه تقیّه می ‏کنیم و تقیّه را از پدر و مادرتان دوست ‏تر خواهید داشت و زمانی که قائم قیام کند، نیازی ندارد که در این باره از شما سؤال کند و درباره بسیاری از شما منافقان حدّ خدا را جاری خواهد ساخت.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۱۴- الإمامُ الکاظمُ علیه ‏السلام لَمّا سُئلَ عن أصحابِ الرَّسِّ:

مَن هُم، و مِمّن هُم، و أیَّ قَومٍ کانوا؟: کانا رَسَّینِ: أ مّا أحَدُهُما فلَیس الّذی ذَکرَهُ اللّه‏ُ فی کِتابِهِ، کانَ أهلُهُ أهلَ بَدوٍ و أصحابَ شاهٍ و غَنَمٍ، فبَعَثَ اللّه‏ُ تعالی إلَیهِم صالِحَ النَّبیَّ رَسولاً فقَتَلوهُ، و بَعَثَ إلَیهِم رَسولاً آخَرَ فقَتَلوهُ، ثُمّ بَعَثَ إلَیهِم رَسولاً آخَرَ و عَضَدَهُ بِوَلیٍّ فقُتِلَ الرَّسولُ، و جاهَدَ الوَلِیُّ حتّی أفحَمَهُم…

ازامام کاظم علیه ‏السلام سؤال شد:

اصحاب رسّ که بودند، از چه مردمی بودند و چه قومی بودند؟ حضرت فرمود: دو اصحاب رسّ داریم: یک اصحاب رسّ که آن ‏هایی نیستند که خداوند در کتاب خود از آنان یاد کرده است. این دسته مردمانی بدوی و دامدار بودند.

پس خدای متعال صالح پیامبر را به عنوان رسول خویش به سوی آنان فرستاد اما آن حضرت را به قتل رساندند. خداوند رسول دیگری برایشان فرستاد، او را هم کشتند. این بار رسولی با ولیّ فرستاد که آن رسول کشته شد و آن ولیّ آن قدر جهاد کرد تا سرانجام آن مردم را مجاب نمود…

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۱۵- الإمامُ الحسینُ علیه ‏السلام:

مِنّا اثنا عَشَرَ مَهدیّاً، أوّلُهُم أمیرُ المؤمنینَ علیُّ بنُ أبی طالبٍ علیه‏ السلام، و آخِرُهم التاسعُ مِن وُلدِی، و هو الإمامُ‏ا لقائمُ بالحقِّ، یُحْیِی اللّه‏ُ بهِ الأرضَ بَعد مَوتِها، و یُظهِرُ بهِ دِینَ الحقِّ علی الدِّینِ کُلِّهِ و لو کَرِهَ المُشرِکونَ.

امام حسین علیه ‏السلام:

دوازده هدایت شده از ما خاندان‏ هستند: نخستین آن ها امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه‏ السلام است و آخرینشان، نهمین (امام) از نسل من. اوست امام و قیام کننده به حق، خداوند به وسیله او زمین مرده را زنده می ‏کند و به سبب او دین حق را، علی رغم میل مشرکان، بر همه ادیان پیروز می ‏گرداند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۱۶- عنه علیه ‏السلام:

إذا قامَ القائمُ أخَذَ مانِعَ الزَّکاهِ فَضَرَبَ عُنُقَهُ.

هر گاه قائم ظهور کند کسی را که زکات ندهد دستگیر کند و گردن زند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۱۷- الإمامُ الباقرُ علیه ‏السلام:

یَقومُ القائمُ بأمرٍ جدیدٍ، و کتابٍ جدیدٍ، و قضاءٍ جدید، علی العَربِ شدیدٌ، لَیس شأنُهُ إلاّ السَّیفَ، لا یَسْتَتِیبُ أحدا، و لا یأخذُهُ فی اللّه‏ِ لَوْمهُ لائمٍ.

امام باقر علیه ‏السلام:

قائم فرمانی تازه، کتابی تازه و قضاوتی تازه می‏ آورد. بر عرب ها سخت می ‏گیرد، سرو کارش فقط با شمشیر است، کسی را توبه نمی ‏دهد و در راه خدا به سرزنش هیچ نکوهش گری توجه نمی ‏کند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۱۸- الإمامُ الصّادقُ علیه ‏السلام لمّا سُئلَ عن عِلّهِ تَسمِیَهِ القائمِ بالمَهدیِّ:

لاِءنّه یَهدی إلی کلِّ أمرٍ خَفیٍّ.

امام صادق علیه ‏السلام:

آن گاه که از علت نامگذاری قائم به مهدی پرسیده شد: چون او به هر امر نهانی رهنمون می‏ شود.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۱۹- الإمامُ العسکریُّ علیه ‏السلام:

و قد سُئلَ عن الحُجّهِ و الإمامِ بعدَهُ؟: ابْنِی محمّدٌ، و هُو الإمامُ و الحُجّهُ بَعدی، مَن ماتَ و لَم یَعرفْهُ ماتَ مِیتهً جاهلیّهً. أمَا إنّ لَه غَیبهً یَحارُ فیها الجاهلونَ، و یَهْلِکُ فیها المُبطِلونَ، و یَکْذِبُ فیها الوَقّاتونَ، ثُمّ یَخرُجُ فکَأنّی أنظُرُ إلی الأعْلامِ البِیضِ تَخْفِقُ فوقَ رأسِهِ بِنَجفِ الکوفهِ.

امام عسکری علیه ‏السلام در پاسخ به پرسش از حجت و امام بعد از ایشان:

فرزندم محمد، اوست امام و حجت پس از من. هر که بمیرد و او را نشناسد به مرگ جاهلی مرده است. بدانید که او را غیبتی است که جاهلان درباره آن سرگشته شوند و باطل گرایان به نابودی افتند. کسانی که (برای ظهور او) زمان تعیین کنند دروغ گویند. پس از آن غیبت ظهور می‏ کند. گویی پرچم های سفید را می ‏بینم که در نجفِ کوفه برفراز سر او در اهتزازند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۲۰- رسولُ اللّه‏ِ صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله:

أبْشِری یا فاطمهُ، فإنّ المهدیَّ منکِ.

پیامبر خدا صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله:

بشارت بادا تو را ای فاطمه که مهدی از توست.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۲۱- عنه صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله:

أبشِروا بالمهدیِّ، رجُلٍ مِن قریشٍ مِن عِترتی، یخرُجُ فی اخْتِلافٍ من النّاسِ و زَلْزالٍ، فیَمْلأُ الأرضَ قِسْطا و عَدلاً کما مُلِئتْ ظُلما و جَورا.

شما را بشارت بادا به مهدی، مردی قرشی از خاندان من در روزگاری که مردم گرفتار اختلاف و تزلزل هستند سر بر می‏ دارد و زمین را هم چنان که پر از جور و ستم شده، از عدل و داد آکنده می‏ سازد.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۲۲- الإمامُ الباقرُ علیه‏ السلام وقد سَألهُ الثُّمالیُّ عن عِلّهِ تَسْمِیهِ القائمِ قائما:

لَمّا قُتِلَ جَدّی الحسینُ صلّی اللّه‏ُ علَیهِ ضَجّتِ المَلائکهُ إلی اللّه‏ِ عزّوجلّ بالبُکاءِ و النَّحیبِ، و قالُوا: إلهَنا و سیّدنَا، أتَغْفُلُ عَمَّن قَتلَ صَفْوتَکَ و ابنَ صَفْوتِکَ، و خِیَرتَکَ مِن خَلْقِکَ؟! فأوحَی اللّه‏ُ عزّوجلّ إلَیهِم:

قَرّوا مَلائکتی، فَوَعِزّتی و جلالی لاَء نتقِمَنَّ مِنهُم و لو بعدَ حینٍ. ثُمّ کَشفَ اللّه‏ُ عزّوجلّ عَنِ الأئمّهِ مِن وُلدِ الحسینِ علیه ‏السلام للملائکهِ، فسُرَّتِ الملائکهُ بذلکَ، فإذا أحدُهُم قائمٌ یُصلّی، فقالَ اللّه‏ُ عزّوجلّ: بذلکَ القائمِ أنتَقِمُ مِنهُم.

امام باقر علیه ‏السلام در پاسخ به پرسش ثمالی از علت نامگذاری آن حضرت به قائم:

چون جدّم حسین صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله کشته شد فرشتگان با گریه و فغان به درگاه خداوند عزوجل فریاد برآوردند که: ای خدای و سرور ما! آیا از کسی که برگزیده تو و فرزند برگزیده تو و بهتر آفریده تو را می ‏کشد چشم می ‏پوشی؟ خداوند عزوجل به آنان وحی فرمود که:

فرشتگان من ، آرام گیرید؛ به عزت و جلالم سوگند که از آنان انتقام خواهم گرفت گر چه به طول انجامد. آن گاه خداوند امامانِ نسل حسین علیه ‏السلام را به فرشتگان نشان داد و فرشتگان بدان شادمان گشتند. در میان آنان یکی ایستاده بود و نماز می ‏خواند. خداوند فرمود: با این قائم از آنان انتقام می ‏کشم!

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۲۳- عنه علیه ‏السلام:

بمَهدیِّنا تُقطَعُ الحُجَجُ، فهُو خاتِمُ الأئمّهِ، و مُنْقِذُ الاُمّهِ، و مُنْتَهی النُّورِ.

با مهدی ما حجت ها تمام می ‏شود. او پایان بخش امامان و نجات بخش امت و منتهای نور است.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۲۴- عنه علیه ‏السلام:

سَتَخْلو کُوفهُ مِن المؤمنینَ، و یَأرِزُ عنها العِلمُ کما تَأرز الحَیّهُ فی جُحْرِها، ثُمّ یَظهَرُ العلمُ ببلدهٍ یُقالُ لها قُمّ، و تَصیرُ مَعْدِنا للعِلمِ و الفَضلِ، حتّی لا یَبقی فی الأرضِ مُسْتَضعَفٌ فی الدِّینِ حتّی المُخَدَّراتُ فی الحِجالِ، و ذلکَ عند قُرْبِ ظُهورِ قائمِنا، فیَجْعَلُ اللّه‏ُ قُمّ و أهلَهُ قائمِینَ مَقامَ الحُجّهِ، و لولا ذلکَ لَساخَتِ الأرضُ بأهْلِها، ولَم یَبْقَ فی الأرضِ حُجّهٌ، فَیَفیضُ العِلمُ مِنهُ إلی سائرِ البلادِ فی المَشرِقِ والمَغرِبِ، فَیتِمُّ حُجّهُ اللّه‏ِ علی الخلقِ، حتّی لا یَبْقی أحدٌ علی الأرضِ لم یَبْلُغْ إلیهِ الدِّینُ و العِلمُ، ثُمّ یَظْهرُ القائمُ علیه ‏السلام.

بزودی کوفه از مؤمنان تهی‏ خواهد گشت و علم و دانش از آن رخت برخواهد بست همانند ماری که در سوراخش پنهان شود. آن گاه دانش و علم در شهری آشکار خواهد شد به نام قم.

این شهر کانِ دانش و فضیلت می ‏شود، تا آن جا که بر روی کره زمین کسی نمی‏ ماند که در دین ضعیف و ناتوان باشد حتی زنان پرده نشین؛ و این نزدیک ظهور قائم ماست. خداوند قم و مردم آن را جانشین حجت می‏ کند.

اگر چنین نبود هر آینه زمین اهل خود را فرو می ‏بلعید و در روی زمین حجتی باقی نمی‏ ماند. علم و دانش از این شهر به شهرهای دیگر در شرق و غرب عالم سرازیر می ‏شود و بدین سان حجت خدا بر بندگانش تمام می ‏شود؛ چندان که در کره خاک کسی ‏نمی‏ ماند که دین و دانش به ‏او نرسیده ‏باشد. سپس قائم علیه ‏السلام ظهور می‏ کند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۲۵- عنه علیه ‏السلام:

لمّا سُئلَ عنِ الخَبَرِ الذی رُوِیَ أنّ مَن کانَ بِالرَّهنِ أوثَقَ مِنهُ بأخیهِ المؤمِنِ فأنا مِنهُ بَرِیءٌ: ذلکَ إذا ظَهَرَ الحَقُّ، و قامَ قائمُنا أهلَ البیتِ.

درباره این روایت که:

من از کسی که گرو در نظرش معتبرتر از برادر مسلمانش باشد، بیزارم سؤال شد. حضرت فرمود:

این موضوع در زمانی است که حق آشکار شود و قائم ما خاندان ظهور کند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۲۶- الإمامُ زینُ العابدینَ علیه ‏السلام:

إذا قامَ قائمُنا أذْهَبَ اللّه‏ُ عن شِیعتِنا العاهَهَ، و جَعلَ قلوبَهُم کَزُبَرِ الحدیدِ، و جَعلَ قُوّهَ الرّجُلِ مِنهُم قُوّهَ أربَعینَ رجُلاً، و یکونونَ حُکّامَ الأرضِ و سَنامَها.

امام سجاد علیه ‏السلام:

زمانی که قائم ما قیام کند خداوند آفت را از شیعیان ما بزداید و دل های آنان را چون پاره‏ های آهن (سخت و تزلزل ناپذیر) کند و هر مرد آنان را قدرت چهل مرد دهد. آنان فرمانروا و سالار جهان خواهند بود.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۲۷- الإمامُ علیٌّ علیه ‏السلام:

لَو قَد قَامَ قائمُنا لأَنْزَلَتِ السَّماءُ قَطْرَها، و لأخْرَجَتِ الأرضُ نَباتَها، و لَذَهَبتِ الشَّحْناءُ مِن قلوبِ العِبادِ، و اصْطَلَحَتِ السِّباعُ و البَهائمُ، حتّی تَمشیَ المرأهُ بینَ العِراقِ إلی الشّامِ لا تَضَعُ قَدَمَیْها إلاّ علی النَّباتِ، و علی رأسِها زِینَتُها (زِنْبیلُها) لا یَهِیجُها سَبُعٌ و لا تَخافُهُ.

امام علی علیه‏ السلام:

زمانی که قائم ما قیام کند آسمان نزولات خود را فرو ریزد و زمین گیاهانش را برویاند و کینه و دشمنی از دل های بندگان رخت بربندد و درندگان و چرندگان با هم بسازند، چندان که زنان زیور (زنبیل خ ل) به سر عراق را تا شام می ‏پیمایند و جز بر علف و سبزه گام نمی ‏نهند و هیچ درنده‏ ای آنان را آشفته و هراسان نمی ‏کند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۲۸- الإمامُ لکاظمُ علیه ‏السلام:

لو کانَ فیکُم عِدّهُ أهلِ بَدرٍ لَقامَ قائمُنا.

امام کاظم علیه ‏السلام:

اگر در میان شما به تعداد اهل بدر وجود داشت قائم ما قیام می ‏کرد.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۲۹- عنه علیه ‏السلام:

إذا خرجَ القائمُ علیه ‏السلام خَرجَ مِن هذا الأمرِ مَن کانَ یری أنّهُ مِن أهلِهِ، و دخلَ فیهِ شِبْهُ عَبَدَهِ الشَّمسِ و القمرِ.

زمانی که قائم علیه ‏السلام قیام کند کسانی که گمان می ‏شود از خاندان ‏او هستند از صف‏ آن ‏حضرت خارج می ‏شوند و کسانی که به خورشید و ماه پرست می ‏مانند به صف او در می ‏آیند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۳۰- الإمامُ الصّادقُ علیه ‏السلام:

إنّ لِقیامِ القائمِ علیه ‏السلام عَلاَماتٍ تکونُ مِنَ اللّه‏ِ عزّوجلّ للمؤمنینَ، قلتُ محمّدُ بنُ مسلمٍ: و ما هِیَ، جَعَلنی اللّه‏ُ فِداکَ؟ قالَ:

ذلکَ قولُهُ عزّوجلّ « وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ » یعنی المؤمنینَ قبلَ خروجِ القائمِ « بِشَیْءٍ مِنَ الخَوْفِ و الجُوعِ و نَقْصٍ مِنَ الأمْوالِ و الأنْفُسِ و الثَّمَراتِ و بَشِّرِ الصّابِرینَ ».

امام صادق علیه ‏السلام:

خداوند برای مؤمنان نشانه ‏هایی از قیام قائم علیه ‏السلام بر شمرده است. محمد بن‏ مسلم‏ می‏ گوید عرض‏کردم: خداوند مرا فدای شما کند آن نشانه ‏ها چیست؟ فرمود: این سخن خدای تعالی که:

«شما یعنی مؤمنان پیش از قیام قائم را به چیزی از ترس و گرسنگی و کمبود مال و جان و میوه ‏ها می ‏آزماییم و شکیبایان را نوید ده».

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۳۱- الإمامُ علیٌّ علیه ‏السلام:

لا یَخرُجُ المَهدیُّ حتّی یُقْتَلَ ثُلثٌ و یَموتَ ثُلثٌ، و یبقی ثُلثٌ.

امام علی علیه ‏السلام:

مهدی ظهور نمی‏ کند مگر بعد از آن که یک سوم مردم کشته ‏شوند، یک سوم بمیرند و یک سوم دیگر باقی مانند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۳۲- الإمامُ علیٌّ علیه ‏السلام:

إذا نادی مُنادٍ من السَّماء: «إنّ الحَقَّ فی آلِ محمّدٍ» فعندَ ذلکَ یَظهرُ المَهدیُّ علی أفواهِ النّاسِ، و یُشْرَبونَ حُبَّهُ، فلا یکونُ لَهم ذِکْرٌ غیرُهُ.

امام علی علیه ‏السلام:

هرگاه آواز دهنده‏ ای از آسمان آواز برآورد که: «همانا حق در میان خاندان محمد است» در آن هنگام مهدی بر سر زبان های مردم می ‏افتد و جام محبت او را سر می ‏کشند و جز یاد و نام او بر زبان ندارند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۳۳- الإمامُ الباقرُ علیه ‏السلام:

إذا وَقعَ أمرُنا و جاءَ مَهدیُّنا علیه ‏السلام کانَ الرّجُلُ مِن شِیعتِنا أجری مِن لَیْثٍ و أمضی مِن سِنانٍ، یَطأُ عَدُوَّنا برِجْلَیهِ و یَضرِبُهُ بِکفَّیْهِ، و ذلکَ عندَ نُزولِ رحمهِ اللّه‏ِ و فَرَجهِ علی العبادِ.

امام باقر علیه ‏السلام:

هرگاه زمان ما فرا رسد و مهدی علیه ‏السلام ما بیاید شیعه ما از شیر دلیرتر و از سر نیزه برنده ‏تر خواهد بود. دشمن ما را پایمال می ‏کند و بر چهره ‏اش سیلی می ‏زند. این هنگامی است که رحمت و گشایش خدا بر بندگانش فرود آید.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۳۴- الإمامُ الصّادقُ علیه ‏السلام:

إنّ قائمَنا إذا قامَ مَدَّ اللّه‏ُ عزّوجلّ لِشیعتِنا فی أسْماعِهِم و أبْصارِهِم، حتّی (لا) یکونَ بینَهُم و بینَ القائمِ بَریدٌ، یُکلِّمُهُم فیَسْمَعونَ، و یَنظُرُونَ إلیهِ و هُو فی مکانِهِ.

امام صادق علیه ‏السلام:

زمانی که قائم ما قیام کند خداوند عزوجل گوش ها و چشم های شیعیان ما را چنان تیز کند که میان آنان و قائم پیکی نباشد. از جای خود با شیعیان سخن می ‏گوید و آن ها سخنانش را می ‏شنوند و خود او را می ‏بینند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۳۵- الإمامُ علیٌّ علیه ‏السلام:

المهدیُّ رجُلٌ مِنّا مِن وُلدِ فاطمهَ.

امام علی علیه ‏السلام:

مهدی مردی است از ما از نسل فاطمه.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۳۶- رسولُ اللّه‏ِ صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله:

لابدّ للغُلامِ من غَیبهٍ، فقیلَ لَهُ: ولِمَ یا رسولَ اللّه‏ِ؟ قال: یَخافُ القَتْلَ.

پیامبر خدا صلی‏ الله‏ علیه‏ و ‏آله:

آن کودک را لاجرم غیبتی باید. عرض شد: چرا، ای پیامبر خدا؟ فرمود: بیم کشته شدن می‏ رود.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۳۷- الإمامُ الصّادقُ علیه ‏السلام:

لَمّا ذَکرَ علیه ‏السلام ما یَجِبُ للرّجُلِ علی إخوانِهِ، فدَخَلَ علی إسحاقَ بنِ عمّارٍ مِن ذلکَ أمرٌ عَظیمٌ:إنّما ذلکَ إذا قامَ قائمُنا وَجبَ علَیهِم أن یُجَهِّزوا إخوانَهُم وأن یُقرُوهُم.

امام صادق علیه‏ السلام از وظایف شخص در قبال برادرانش سخن به میان آورد و این مطالب بر اسحاق بن عمّار بسیار گران آمد. حضرت فرمود:

البته این‏ ها در زمانی است که قائم ما ظهور کند، در آن زمان بر آنان واجب است که برادران خود را مجهز کنند و از ایشان پذیرایی نمایند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۳۸- عنه علیه ‏السلام و قد سُئلَ عنِ الخَبَرِ الّذی رُویَ أنّ رِبْحَ المؤمنِ علی المؤمنِ رِبا، ما هُو؟:

ذاکَ إذا ظَهرَ الحقُّ و قامَ قائمُنا أهلَ البیتِ، فأمّا الیومَ فلا بأسَ.

درباره این روایت که سود گرفتن مؤمن از مؤمن رباست سؤال شد، فرمود:

این در زمانی است که حق حاکم شود و قائم ما خاندان قیام کند. اما امروزه اشکالی ندارد.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۳۹- عنه علیه‏ السلام:

و اللّه‏ِ، لَکأنّی أنظُرُ إلَی القائمِ علیه‏ السلام و قد أسنَدَ ظَهرَهُ إلَی الحِجرِ ثُمّ یَنشِدُ اللّه‏َ حَقَّهُ، ثُمّ یقولُ:

یا أیُّها النّاسُ، مَن یُحاجَّنی فی اللّه‏ِ فأنا أولی باللّه‏ِ، أیُّها النّاسُ مَن یُحاجَّنی بآدَمَ فأنا أولی بآدَمَ، أیُّها النّاسُ مَن یُحاجَّنی فی نوحٍ فأنا أولی بِنُوحٍ، أیُّها النّاسُ مَن یُحاجَّنی فی إبراهیمَ فأنا أولی بإبراهیمَ.

به خدا قسم، گویی قائم را می ‏نگرم که پشتش را به حجر الاسود تکیه داده و خدا را به حقّش سوگند می‏ دهد و سپس می ‏گوید:

ای مردم، هر که درباره خدا با من احتجاج می ‏ورزد بداند که من به خدا نزدیکترم؛ ای مردم هر که درباره آدم با من احتجاج می ورزد بداند که من به آدم نزدیکترم؛ ای مردم، هر که درباره نوح با من احتجاج می ‏کند، بداند که من به نوح نزدیکترم؛ ای مردم، هرکه درباره ابراهیم با من احتجاج می ‏ورزد بداند که من به ابراهیم نزدیکترم.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۴۰- رسولُ اللّه‏ِ صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله:

إنّ فی اُمّتی المَهدیَّ یَخرُجُ، یَعیشُ خَمسا أو سَبْعا أو تِسْعا، فَیَجیءُ إلَیهِ الرّجُلُ فیقولُ: یا مهدیُّ، أعْطِنی أعطِنی، فیُجْثی لَه ثَوبَهُ ما اسْتَطاعَ أنْ یَحْمِلَهُ.

پیامبر خدا صلی‏ الله‏ علیه و ‏آله:

در میان امت من مهدی قیام می ‏کند و پنج، هفت و یا نه (سال) زندگی می ‏کند. مرد نزدش می ‏آید و می ‏گوید: ای مهدی! به من عطا کن، به من عطا کن و آن حضرت لباسش را تا جایی که بتواند ببرد (از مال) پر می‏ کند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۴۱- عنه صلی‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله:

یَخرُجُ فی آخرِ اُمّتی المَهدیُّ، یَسْقیهِ اللّه‏ُ الغَیْثَ، و تُخرِجُ الأرضُ نَباتَها، و یُعطی المالُ صِحاحا، و تَکْثُرُ الماشِیَهُ، و تَعْظُمُ الاُمّهُ.

در میان واپسین امتم مهدی ظهور می ‏کند. خداوند به او باران عطا می‏ کند، زمین گیاهش را بر می ‏رویاند، مال را تمام و کامل می ‏دهد، دام ها و چارپایان زیاد می ‏شوند و امت سربلند و بزرگ می ‏شود.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۴۲- الإمامُ الصّادقُ علیه‏ السلام فی قولِه تعالی:

« و لَهُ أسْلَمَ مَن فی السَّماواتِ و الأرضِ طَوْعا و کَرْها »: إذا قامَ القائمُ علیه‏السلام لا یَبقی أرضٌ إلاّ نُودِیَ فیها بشهادهِ أنْ لا إله إلاّ اللّه‏ُ و أنّ محمّدا رسولُ اللّه‏ِ

امام صادق علیه‏ السلام درباره آیه «و هر آن که در آسمان ها و زمین است، خواسته یا ناخواسته، تسلیم شد»:

زمانی که قائم علیه ‏السلام قیام کند سرزمینی باقی نمی ‏ماند که در آن ندای شهادت «خدایی جز اللّه‏ نیست و محمد پیامبر خداست» بلند نشود.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)


  • ۴۳- الإمامُ الباقرُ علیه ‏السلام فی حدیثِ زِیارَهِ الحُسَینِ علیه ‏السلام یَومَ عاشوراءَ مِن قُربٍ أو بُعدٍ:

ثُمَّ لیَندُبِ الحسینَ علیه‏ السلام و یَبکیهِ، و یأمُرُ مَن فی دارِهِ مِمَّن لا یَتَّقیهِ بِالبُکاءِ عَلَیهِ… و لِیُعَزِّ بَعضُهُم بَعضا بِمُصابِهِم بِالحُسَینِ علیه ‏السلام… قُلتُ:

فکَیفَ یُعَزّی بَعضُنا بَعضا؟ قالَ: تَقولونَ: أعظَمَ اللّه‏ُ اُجورَنا بِمُصابِنا بِالحُسَینِ، و جَعَلَنا و إیّاکُم مِنَ الطّالِبینَ بِثارِه مَعَ وَلِیِّهِ الإمامِ المَهدِیِّ مِن آلِ مُحَمَّدٍ علیهم ‏السلام.

امام باقر علیه ‏السلام در حدیث زیارت حسین علیه ‏السلام در روز عاشورا از مسافت نزدیک یا دور:

سپس، برای حسین علیه ‏السلام گریه و زاری کند و به کسانی که در خانه ‏اش هستند و از آن ها تقیه نمی‏ کند دستور دهد که برای او بگریند… و در سوگ حسین علیه‏السلام به یکدیگر تسلیت گویند… عرض کردم:

چگونه به همدیگر تسلیت بگوییم؟ حضرت فرمود: بگویید: خداوند اجر ما را به سبب مصیبتی که از حسین به ما رسیده بزرگ گرداند و ما و شما را از کسانی قرار دهد که در کنار ولیّ دم او، امام مهدی از خاندان محمد علیهم‏ السلام، به خونخواهی او بر می ‏خیزند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی) ،ج‏۹۸،ص:۲۹۰


  • ۴۴- الإمامُ الباقرُ علیه ‏السلام:

أیّامُ اللّه‏ِ عَزَّوجلَّ ثَلاثَهٌ: یَومُ یَقومُ القائمُ، و یَومُ الکَرَّهِ، و یَومُ القِیامَهِ.

امام باقر علیه ‏السلام:

روز های خدای عزوجل سه روز است: روزی که قائم قیام می ‏کند و روز رجعت و روز قیامت.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)،ج‏۷،ص:۶۱


  • ۴۵- عنه صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله:

المهدیُّ رجُلٌ مِن وُلْدی، وجهُهُ کالکَوکبِ الدُّرّیِّ.

مهدی مردی از فرزندان من است که چهره‏ اش چون ستاره تابان است.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)،ج‏۵۱،ص:۸۰


  • ۴۶- الإمامُ الرِّضا علیه ‏السلام فی الدِّعاءِ للحُجّهِ ابنِ الحَسَنِ صلواتُ اللّه‏ِ علَیهِ:

و لا تَبتَلِنا فی أمرِهِ بالسَّأَمهِ و الکَسَلِ و الفَترَهِ و الفَشَلِ، و اجعَلْنا مِمَّن تَنتَصِرُ بهِ لِدِینِکَ.

امام رضا علیه ‏السلام در دعا برای حجه بن الحسن صلوات اللّه‏ علیه:

در کار او ما را به دلتنگی و تنبلی و سستی و ضعف مبتلا مفرما و ما را از کسانی قرار ده که به وسیله آنان، دینت را یاری می ‏رسانی.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)،ج‏۹۲،ص:۳۳۵


  • ۴۷- الإمامُ الصّادقُ علیه ‏السلام:

معَ القائمِ علیه ‏السلام مِن العربِ شیءٌ یَسیرٌ، فقیلَ له: إنّ مَن یَصِفُ هذا الأمرَ مِنهُم لَکثیرٌ! قالَ: لابُدّ للنّاسِ مِن أنْ یُمَحَّصوا و یُمَیَّزوا و یُغَرْبَلوا، و سَیَخرُجُ مِن الغِرْبالِ خَلْقٌ کثیرٌ.

امام صادق علیه ‏السلام:

اندکی از عرب ها به همراه قائم علیه ‏السلام قیام می ‏کنند. عرض شد: عده زیادی از عرب ها خود را از یاران او می ‏دانند؟! فرمود: مردم باید پالایش شوند و سره و ناسره‏ شان از هم جدا گردد و غربال شوند و شمار فراوانی از غربال خواهند گذشت.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)،ج‏۵۲،ص:۳۴۸


  • ۴۸- الإمامُ الصّادقُ علیه ‏السلام:

إنّ القائمَ إذا خَرَجَ دَخَلَ المَسجِدَ الحَرامَ فیَستَقبِلُ الکَعبَهَ، و یَجعَلُ ظَهرَهُ إلَی المَقامِ ثُمّ یُصَلّی رَکعتَینِ ثُمّ یَقومُ فیَقولُ:

یا أیُّها النّاسُ، أنا أولَی النّاسِ بآدَمَ، یا أیُّها النّاسُ أنا أولَی النّاسِ بإبراهیمَ، یا أیُّها النّاسُ أنا أولَی النّاسِ بإسماعیلَ، یا أیُّها النّاسُ أنا أولَی النّاسِ بمحمّدٍ صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله.

ثُمّ یَرفَعُ یَدَیهِ إلَی السَّماءِ فیَدعو و یَتَضَرَّعُ حتّی یَقَعَ علی وَجهِهِ، و هُو قَولُهُ عَزَّوجلَّ: «أمَّنْ یُجِیبُ المُضْطَرَّ إذا دَعاهُ …».

امام صادق علیه ‏السلام:

هرگاه قائم ظهور کند، وارد مسجد الحرام می ‏شود و رو به کعبه می‏ ایستد و پشت به مقام می ‏کند و دو رکعت نماز می ‏گزارد و آن گاه بر می ‏خیزد و می‏ گوید:

ای مردم، من نزدیکترین مردم به آدم هستم، ای مردم، من نزدیکترین مردم به ابراهیم هستم؛ ای مردم، من نزدیکترین مردم به اسماعیل هستم؛ ای مردم، من نزدیکترین مردم به محمد صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله هستم.

سپس دو دست خود را به آسمان بر می ‏دارد و چندان دعا و تضرع می ‏کند که به رو در می ‏افتد و این است (معنای) سخن خدای عزوجل که: «اَمّن یجیب المضطرّ اذا دعاه…».

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی) ،ج‏۵۱،ص:۵۹


  • ۴۹- الإمامُ الباقرُ علیه ‏السلام فی قولِهِ تعالی:

«اِعلَموا أَنَّ اللّه‏َ یُحْیی الأَرضَ بَعدَ مَوتِها»: یُحیِیها اللّه‏ُ عَزَّوجلَّ بِالقائمِ علیه‏ السلام بَعدَ مَوتِها، (یَعنی) بِمَوتِها کُفرَ أهلِها، و الکافِرُ مَیِّتٌ.

امام باقر علیه‏ السلام درباره آیه «بدانید که خدا زمین را بعد از مردنش زنده می ‏کند»، فرمود:

خدای عزوجل زمین را بعد از آن که مرد به وسیله قائم علیه ‏السلام زنده می ‏کند. مقصود از مرگ زمین کفر ساکنان آن است و کافر (در حقیقت) مرده می ‏باشد.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی) ،ج‏۵۱،ص:۵۴


  • ۵۰- الإمامُ الصّادقُ علیه ‏السلام فی قولِه تعالی:

«بَعَثْنا علَیکُم عِبادا لنا أُولی بأسٍ شدیدٍ فجاسُوا خلالَ الدِّیار»: قَومٌ یَبْعَثُهُم اللّه‏ُ قَبلَ خُروجِ القائمِ، فلا یَدَعونَ و ِتْرا لآلِ محمّدٍ صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله إلاّ قَتَلوهُ.

امام صادق علیه ‏السلام در تفسیر آیه «گروهی از بندگان خویش را که جنگاورانی زورمند بودند بر سر شما فرستادیم که حتی در درون خانه ‏ها هم کشتار کردند» فرمود: اینان مردمی هستند که خداوند پیش از ظهور قائم می‏ فرستد و آنان هر کس را که به خاندان محمد صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله ستم کرده باشد می ‏کشند.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)،ج‏۱۴،ص:۳۵۲


  • ۵۱- الإمامُ الباقرُ علیه ‏السلام:

لَو یَعلمُ النّاسُ ما یَصْنعُ القائمُ إذا خَرجَ لأَحَبَّ أکثرُهُم أنْ لایَرَوهُ، مِمّا یَقتُلُ مِن النّاسِ… حتّی یقولَ کثیرٌ مِن النّاسِ: لیسَ هذا مِن آلِ محمّدٍ! ولو کانَ مِن آلِ محمّدٍ لَرَحِمَ!.

امام باقر علیه ‏السلام:

اگر مردم می ‏دانستند که هر گاه قائم قیام کند چه کشتاری به راه می ‏اندازد بی گمان بیشترِ آنان دوست داشتند که او را نبینند چندان که بسیاری از مردم می ‏گویند: او از خاندان محمد نیست. اگر از خاندان محمد بود رحم می کرد.

منبع: بحار الأنوار(علامه مجلسی)ج‏۵۲،ص: ۳۵۴


نظر دهيد